گروه فرهنگی ناخدا

قسمت ششم: تدریس خدا‌شناسی در خطابه غدیر./دکتر‌ باقر‌پور کاشانی.

:ﺻــﻭﺗ‌ ﺳﺧﻧﺭاﻧﯽ

ﺳﺧﻧﺭاﻧ: ﺩﻛﺗـﺭ ﺑاﻗـﺭﭘـﻭﺭ ﻛاﺷـاﻧﯽ

بِسْمِ‌اللّهِ‌الرَّحْمَنِ‌الرَّحِيم«ألْحَمْدُللهِ‌رَبِّ‌الْعَالَمِین‌وَالصَّلاةُ‌وَالسَّلامُ‌عَلَی‌مُحَمَّد‌وَ‌آلِهِ‌الطَّاهِرین»نبی‌اکرم صلَّى‌اللّٰه‌عليه‌و‌آله‌و‌سلم خطبهٔ غدیر را با مباحث خداشناسی این‌گونه شروع کردند:﴿الْحَمْدُ‌لِلَّهِ‌الَّذِي‌عَلَا‌فِي‌تَوَحُّدِوَ‌دَنَا‌فِی‏‌تَفَرُّدِهِ‌‏وَجَلَّ‌فی‌سُلْطانِهِ‌وَعَظُمَ‌فی‌اَرْکانِهِ﴾.در خصوص «وَعَظُمَ‌فی‌اَرْکانِهِ»، یعنی عظیم و باعظمت است پروردگار عالم در ارکانش. یعنی در ادارهٔ امور خلق. عظمتی دارد در چرخا‌ندن هر آن چیزی که در ملک و ملکوت و غیب و شهود است. و تمام آن ارکان و آن سبب‌ها و آن وسائط که هست، تمام آن‌ها را که نگاه کنید، مطیع خداوندند که آن‌گونه که باید امور خلق تحقق پیدا کند.لذا ما می‌گوییم که خداوند متعال رازق است. در چرخش امور خلق، رزق را خداوند به تناسب به تمام موجودات اعطاء کرده است.موجودی را بدون رزق نگذاشته. این رزق را بر خودش واجب کرده است.این‌گونه نیست که خداوند متعال موجودی را خلق بکند رزق ندهد!به مانند این می‌ماند که یک زن و شوهری بچه‌ای را درست کنند، این بچه را به‌خاطر مسئولیت‌ها و مشکلات و مسائل اقتصادی و راحتی باشه، کنار خیابان می‌گذارند! یا یک جایی می‌گذارند فرار می‌کنند! خداوند متعال موجود را که خلق می‌کند بر خودش واجب کرده رزق را.چه رزق مادی باشد از جهت بحث غذایی که بخواهد باشد، هوایی که بخواد استشمام بکند، مکانی که در ارتباط با آن موجود باشد، چه رزق معنوی باشد.علم باشد! جهت هدایتی باشد. لذا آن عظیم است در ادارهٔ امورش.این مخلوقات هستند که اگر در ادارهٔ امور نقصانی به‌وجود می‌آید، آن به‌خاطر مخلوقات است که موجودات دارای اراده است که با سوء اختیار و سوء اراده، این مشکلات را فرض کنین در همین زمین به‌ وجود می‌آورند. افرادی هستند می‌بینیم که به‌خاطر اینکه تغذیهٔ نامناسب دارند لاغر می‌شوند، فرتوت می‌شوند، ضعیف می‌شوند و عمر کوتاهی می‌کنند.افرادی هستند که خداوند به این‌ها نعمت حیات داده، حیات آن‌ها سبب موجودات دیگر گرفته می‌شود. رزقی را که به این‌ها اعطاء کرده، رزق آن‌ها مورد چپاول قرار می‌گیرد! اموال آن‌ها مورد چپاول قرار می‌گیرد!ولی در حین حال، با تمام این نقصانی که موجود دارای اراده به‌وجود می‌آورد، خداوند باز در همین شرایط در ادارهٔ امور مخلوقات و در ارکانش عظیم است. یعنی همه را لحاظ می‌کند. ظلم‌ به هیچ موجودی نمی‌شود. دنیا یک مزرعه است، یک پل است، باید گذشت!زمان محدودی دارد!اگر چنان‌چه جانی توسط فردی گرفته شد، خوشبختی‌ای گرفته شد، رزقی تصاحب شد، اوست که بعد از مرگ تمام این‌ها را جبران می‌کند.فوق آن چیزی که به مظلوم ظلم شده، خداوند متعال اعمال می‌کند. لذا در حینی که این موجودات به هم‌دیگر ظلم می‌کنند و تداخل در نظم و سامان عالم به‌ وجود می‌آورند، اما خداوند در همان حین اشراف دارد، عظمت دارد در ارکانش، در تدبیر این موجودات. این موجود را بذاته مختار خلق کرده و بنا بر این نبوده که حالا یک موجودی خلافی که انجام می‌دهد بخواهد همان‌جا به جبر جلو‌ش را بگیرد! که باتوجه به همین افراد امتحان می‌شوند، آزمون می‌شوند.و این زندگی دنیا، یک زندگی کوتاه، می‌شود یک امتحانی برای یک زندگی‌ای که انتها ندارد.‌ در حینی که چنین ظلم‌هایی به‌ وجود می‌آید باید توجه داشته باشیم که﴿وَعَظُمَ‌فی‌اَرْکانِهِ﴾ خداوند همه را می‌بیند. و هیچ کسی نگران ادارهٔ امور و آینده و غایت امر نباشد.که اگر چنان‌چه ظلمی بهش شده که خودش هم مقصر نبوده، ستم‌هایی شده، سختی‌هایی که کشیده، مشکلاتی را به‌وجود آوردن، اوست که همه را جبران می‌کند.و اوست حقیقتی است که ﴿وَعَظُمَ‌فی‌اَرْکانِهِ﴾. در تدبیر عالم، در چرخش عالم، ظلمی به کسی نمی‌کند.هرچند که مخلوقات بخواهند با ظلم، خلل به‌ وجود بیاورند! اما خداوند متعال در غایت امر و در نتیجه تمام این ظلم‌ها را به وجه احسن آن‌ها را تدبیر می‌کند و جبران می‌کند.والسلام‌علیکم و رحمه‌الله و برکاته.